ထာဝရ တော်လှန်ရေးသမား (ဗိုလ်မှူးချစ်ကောင်း နှစ်တစ်ရာပြည့် ဆောင်းပါး) ညီစေမင်း(ရဲဘော်ကျော်ဇံလှ ရဲ့ ပုံနှိပ်ဖော်ပြခြင်းမပြုရသေးတဲ့ ဆောင်းပါးတပုဒ်ပါ။) (အနှစ်နှစ်ဆယ်မျှ တိုင်းပြည်အတွက်လုပ်လာပြီးနောက် ကျွန်တော်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်၍ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြိုးတိုက်ထဲကို ရောက်နေသည်ကို တွေ့ရ၏) ဗိုလ်မှူးချစ်ကောင်းဒါကတော့ ကိုယ်ကျိုးမဖက် ပြည်သူအတွက် အလုပ်လုပ်လာခဲ့သူ နိုင်ငံရေးသမားတယောက်အနေနဲ့ တနေ့နေ့ တချိန်ချိန် တနေရာရာ အခြေအနေတခုခုအောက်မှာ မလွဲမသွေကြုံတွေ့ရမယ့် အခြေအနေတရပ်ပါ။ ကိုယ်က ကိုယ်ကျိုးမထည့်တွက်၊ ပြည်သူအတွက်ပဲ ရှေးရှူတယ်၊ ပြည်သူ့ဒုက္ခကို ကိုယ့်ဒုက္ခလို့ ယူဆတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြည်သူ့သုခကိုတော့ ကိုယ်လည်းရကောင်းတဲ့သုခလို့ မယူဆ၊ ပြည်သူသာ ပျော်ပါစေပေါ့။ ပြည်သူအတွက် တလျှာက်လုံး ဦးတည်လာခဲ့လေတော့ ပြည်သူတွေ ဒုက္ခရောက်နေချိန်မှာ လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်။ ပြည်သူများ ဒုက္ခနွံအတွင်းမှ လွတ်မြောက်ရေးအတွက် အလုပ်လုပ်တယ်။ လှုပ်ရှားတယ်။ တိုက်ပွဲဝင်တယ်။ ပြည်သူအတွက် တိုက်ပွဲဝင်တယ်ဆိုတာ လရောင်အောက်လမ်းလျှောက်ရတာ မဟုတ်။ ဆူးငြောင့်ခလုတ်တွေ ထူပြွမ်းတဲ့ ခယောင်း လမ်းကို လျှောက်ရတယ်။ အဲဒီလမ်းကို လျှောက်လှမ်းတဲ့အခါမှာ အခက်အခဲတွေ တွေ့မယ်။ ဒုက္ခရောက်မယ်။ အသက်စွန့်တန်စွန့်ရမယ်။ ဒါတွေက ပြည်သူ့သူရဲကောင်းတွေ… Read More »

ကိုစိုးမြင့် (ရဲဘော်သိန်းဝင်း) သို့ လွမ်းသူ့ ပန်းခွေ ရဲဘော်အေးသန်း အရေးတော်ပုံဂျာနယ် အတွဲ(၃) အမှတ် (၅) မှာ ဖော်ပြမယ့်ဆောင်းပါး ကိုစိုးမြင့်ဆုံးကြောင်း ရဲဘော်တယောက်က ပို့လိုက်တဲ့သတင်းကို (၂၇ ဇူလိုင် ၂၀၂၁) အင်တာနက်ဖွင့်ဖွင့်ချင်း မထင်မှတ်ဘဲ တွေ့လိုက်ရတော့ ရင်ထဲလစ်ဟာသွားပါတယ်။ ဆုံးရှုံးမှုကြီးလိုက်တာ။ ကိုဗစ်အန္တရာယ်သတိထားဖို့ ဇန္နဝါရီလလယ်လောက်က ကျွန်တော်သူ့ကို သတိပေးခဲ့သေးတယ်။” ကိုဗစ်တော့ သတိထားဗျို့။ ထိရင်တော့ ကိုယ့်အသက်အရွယ်နဲ့ မလွယ်ဘူး””အင်း ထိရင်တော့မလွယ်ဘူး။ သူကြိုက်တာတွေက ကိုယ့်မှာ အကုန်ရှိနေတာ”” မရောင်းဘူး ပြောလိုက်ပါ” လို့ ကျွန်တော်ကဆိုတော့ ကိုစိုးမြင့်ကရယ်တယ်။ သူ့မှာက – ကျောက်ကပ်တလုံး အလုပ်မလုပ်လို့ ဆီးဆေးနှစ်မျိုး ပုံမှန်သောက်နေရပြီး ဆိုးမလာအောင် သွေးတိုး ဆီးချိုနဲ့ ဝိတ်(ကိုယ်အလေးချိန်) သုံးမျိုး ထိန်းထားရကြောင်း၊ သွေးနဲ့ဆီးချိုက ဆေးနဲ့ အစားဆင်ခြင်လို့ ထိန်းနိုင်တယ်။ ဒူးမကောင်းလို့ လှုပ်ရှားမှုနည်းပြီး ဝိတ်ကထိန်းမရဘူး ဖြစ်နေကြောင်း ပြောဖူးပါတယ်။ မနက်နဲ့ ညနေ တနာရီလောက်တော့ ဖြည်းဖြည်း လမ်းလျှောက်တယ်။ ဒူးကမကောင်းတော့ သိပ်လျှောက်လို့ မရဘူးလို့လည်း… Read More »

မီးလျှံကြားကဗမာပြည် ညီဌေးကျော် မင်းအောင်လှိုင်က ကြေးစားစစ်တပ်ကိုကိုင်ထားနိုင်ရင် အာဏာသိမ်းပြီး သမ္မတလုပ်လို့ လွယ်လွယ်နဲ့ရလိမ့်မယ်လို့တွက်တယ်။ သူ့ရှေ့က နေဝင်း – သန်းရွှေ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတွေလည်း ဒီလိုပဲ အာဏာသိမ်းပြီး သမ္မတတက်လုပ်လာတာပဲ။ ဗိုလ်နေဝင်းက ၂၆နှစ် (၁၉၆၂ – ၁၉၈၈) ၊ ဗိုလ်သန်းရွှေက ၁၈နှစ် (၂၀၁၀ – ၁၉၉၂) စည်းစိမ်ခံခဲ့တယ်။ ငါလည်း စစ်သူကြီးမင်းဆက် သမ္မတကြီး ဖြစ်နိုင်တာပဲလို့ တွက်တယ်။ လွယ်လိုက်တာ။ ဗမာပြည်လူထုကြီးကို (ကြေးစားစစ်သားတွေလို) ခေါင်းငုံ့ခံခိုင်းဖတ်တွေလို့ အောက်မေ့နေသလား မသိဘူး။ မင်းအောင်လှိုင် အာဏာရူးပြီး ရူးရူးမိုက်မိုက်လုပ်တတ်တာ တခုပဲရှိတယ်။ လက်နက်အားကိုးနဲ့ လူသတ်တာပဲ။ သူ့ခိုင်းဖတ် ကြေးစားတပ်ကို လူသတ်လိုင်စင်ပေးပြီး သူ့အာဏာမြဲဖို့အတွက် တပြည်လုံးမှာ လူသတ်ပြနေတယ်။ မင်းအောင်လှိုင်က CDM တွေကိုမဲတယ်။ GSC တွေကိုမဲတယ်။ PDF တွေကို မကြီးထွားခင် ဦးချိုးဖို့ အလုံးအရင်းနဲ့ တိုက်တယ်။ လူထုကို ကြောက်လန့်ချောက်းချား ငြိမ်ဝပ်ပိပြားသွားအောင် မြို့ကောတောပါ အကုန်လု အကုန်သတ် အကုန်ရှို့ လုပ်လာတယ်။ လမ်းပေါ်မှာသတ်တယ်။… Read More »

( ၁ ) “ ဖြိုသူက ဖြို – – ဖျက်သူက ဖျက် – တိုင်းပြည်ပျက်မယ့်ကိန်းကြုံ .. ငရဲကြီး ရှစ်ထပ် – ဖြစ်ရပ်မျိုးစုံ – ကျောက်နီရုပ်မို့ ဒို့မဖြုံ – ဟေ့ ကျောက်နီရုပ်မို့ ဒို့မဖြုံ – သြော် .. အရုဏ်ကျင်းလို့ – လင်းကြက်တို့လဲ တွန်ချိန်တန်… ” အသံဝါဝါကြီးနဲ့ သီကြွေးလိုက်တဲ့ အစ်ကိုကြီးကိုလှရွှေ ရဲ့တေးသီသံဟာ ကျွန်တော့်အာရုံထဲဆီ တကြော့ပြန်ဝေ့ဝဲဝင်ရောက်လာပါတယ်။ အကိုကြီး ကိုလှရွှေ ကိုဗစ်နဲ့ကွယ်လွန်ဆုံးပါးသွားရပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြာလိုက်ရခြင်းနဲ့အတူ တခါက သူ့ရဲ့သီချင်းသံကြီးဟာ ကျွန်တော့်ရင်ထဲ ရစ်ဝဲ ဝင်ရောက်လာတာဖြစ်ပါတယ်။ ( သီချင်းစာသားတွေက တိတိကျကျ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မှာဖြစ်ပြီး၊ တချို့နေရာတွေမှာ မူကွဲလေးတွေ(သို့မဟုတ်)စကားလုံး အထားအသို အပြောင်းအလဲလေးတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမဲ့၊ ကျွန်တော့်ရင်ထဲ စူးစူးနင့်နင့်ကြီး ထိုးခွဲ ဝင်ရောက်လာတာကတော့- ဒီအတိုင်းပါပဲ။ အာရုံထဲမှာ ကြားလိုက်ရတာက ဒီအတိုင်းပါပဲ။) သူ့အသံက အသံဝါဝါကြီးနဲ့ဖြစ်ပေမဲ့၊ လွမ်းမောဖွယ် ကြေကွဲဖွယ်… Read More »

အခက်အခဲကျော်လွှား အောင်ပွဲအရယူ မောင်သန်းမြရွှေ အရေးတော်ပုံဂျာနယ်။ အတွဲ(၃) အမှတ် ၅ မှာ ဖော်ပြမယ့်ဆောင်းပါး ဖေဖော်ဝါရီ ၁ ရက်နေ့ အာဏာမသိမ်းခင် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ မင်းအောင်လှိုင်နဲ့ဒေါ်စု စေ့စပ်ညှိနှိုင်းခဲ့ပါတယ်။ မပြေလည်လို့ အာဏာသိမ်းတာပါ။ ဘာတွေဘယ်လို တောင်းဆိုတယ်။ ဘာတွေလိုက်လျောပြီး ဘာတွေမလိုက်လျောနိုင်ဘူး ဆိုတာ ကာယကံရှင်တွေကိုယ်တိုင် ထုတ်ပြောမှသာ သိရမှာပါ။ တကယ်က စေ့စပ်ညှိနှိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး။ စစ်ကောင်စီက သူ့တို့လိုလားချက်ကို တဖက်သတ် တောင်းဆိုတာပါ။ ဒါမျိုးက ဗိုလ်သန်းရွှေ ဗိုလ်ခင်ညွန့်တို့ ဒေါ်စုကို အိမ်ချုပ်ထားလိုက် အပြင်ထုတ်လိုက်နဲ့ တလျှောက်လုံးလုပ်လာခဲ့တဲ့ ဖိအားပေးအကျပ်ကိုင် စေ့စပ်တဲ့ပုံစံပါ။ အခုကျတော့ မင်းအောင်လှိုင်က ရွေးကောက်ပွဲမသမာမှုကြောင့် အာဏာသိမ်းရတယ်လို့ အကြောင်းပြတယ်။ လမ်းပြမြေပုံ ၅ ရပ်နဲ့အတူ ၂၀၀၈ ခြေဥအောက်မှာ ရွေးကောက်ပွဲသစ် ပြန်လုပ်ပေးမယ်လို့ ဆိုတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူလုပ်နေတာတွေက စစ်သူကြီးမင်းဆက် ရာသက်ပန်အာဏာမြဲရေးပါ။  စစ်ကောင်စီက ကိုယ်စားပြုလွှတ်တော် CRPH နဲ့ အမျိုးသားညီညွတ်ရေးအစိုးရ NUG ကို မတရားသင်းအဖြစ် အစောကတည်းက ကြေညာထားပြီးဖြစ်ပေမယ့် ဒီချုပ်ပါတီကိုတော့… Read More »

အစိုးရအဖြစ် နိုင်ငံတကာ အသိအမှတ်ပြုရေးကိစ္စသိန်းထွန်းနိုင်အရေးတော်ပုံဂျာနယ်၊ အတွဲ(၃) အမှတ် ၅ မှာ ဖော်ပြမယ့်ဆောင်းပါး အမျိုးသား ညီညွတ်ရေးအစိုးရ (NUG) ကို ကုလသမဂ္ဂအပါ နိုင်ငံတကာက အသိအမှတ်ပြုလာဖို့ တချို့က မျှော်လင့်နေတယ်။ နိုင်ငံတကာက အသိအမှတ်ပြုတာနဲ့ ‘ပွဲသိမ်းပြီ’ လို့ မှန်းဆ တွက်ချက်နေကြတယ်။ ဘယ်လို ပွဲသိမ်းမှာလဲ။ အာဏာသိမ်းစစ်ကောင်စီကို ဘယ်သူက ဘယ်လိုဥပဒေ အကြောင်းပြချက်တွေနဲ့ ပလ္လင်ပေါ်ကဆွဲချမလဲ။ နိုင်ငံတကာအသိအမှတ်ပြုမှုက အရေးကြီးတာမှန်ပေမယ့် အသိအမှတ်ပြုခံရဖို့ လွယ်သလား။ နိုင်ငံကြီးတွေက နိုင်ငံတနိုင်ငံရဲ့အစိုးရအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုဖို့ စဉ်းစားတဲ့အခါ အခိုင်အမာရှိနေတဲ့ မြေပြင်က ပကတိအခြေအနေအပြင် မိမိတို့အကျိုးစီးပွားကို အဓိကထားပြီးလည်း စဉ်းစားပါတယ်။ ပထဝီ နိုင်ငံရေး အကျိုးစီးပွား အပေါ် မူတည်တဲ့ ပြည်ပအစိုးရများရဲ့ တုံ့ပြန်မှု အမျိုးမျိုးနောက် လိုက်နေရင် မျက်စေ့လည် လမ်းမှား နိုင်ပါတယ်။ နိုင်ငံတကာ လူ့အဖွဲ့အစည်းတခုလုံးကို အုပ်စိုးသူ ပြည်သူ ခွဲခြားသုံးသပ်တဲ့ လူတန်းစားအမြင်နဲ့ ကြည့်ပါက ခေတ်ရဲ့ နယ်ချဲ့စနစ်လက္ခဏာ၊ အုပ်စိုးသူများရဲ့ ပြည်သူအပေါ် ဖိနှိပ်မှု၊( အမေရိကန် ဂျာမနီစတာတွေမှာ… Read More »

အဖိနှိပ်ခံပြည်သူနဲ့ စစ်ကောင်စီကြားကအောက်စီဂျင်တိုက်ပွဲ ညိုစိန်ဝင်း ပြည်သူတွေ ကိုယ်ထူကိုယ်ထ ထူထောင်ထားတဲ့ အောက်စီဂျင်ဘူးတွေကို စစ်တပ်က လုယူတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ စစ်တပ်ထဲသယ်တယ်။ ပြည်သူတွေထူထောင်တဲ့ ကိုယ်ထူကိုယ်ထ အောက်စီဂျင်စက်ရုံတွေကို ပိတ်တယ်။ ပြည်သူတွေအတွက် အောက်စီဂျင်ဖြည့်တာတောင် မဖြည့်ရတော့ဘူးလို့ တားမြစ်တယ်။ကိုဗစ်ရောဂါလူနာ ကုသကယ်ဆယ်ရေးမှာ အောက်စီဂျင်ဟာ မရှိမဖြစ် အရင်းအမြစ်ပစ္စည်း ဖြစ်တယ်။အောက်စီဂျင်ပေးတာ ငါးမိနစ်နောက်ကျရုံနဲ့ လူ့အသက်သေစေနိုင်တယ်။ ပြည်သူတွေ ကိုယ့်အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့ထူထောင်တဲ့ အောက်စီဂျင်ဘူးတွေကို စစ်ဓားပြတွေကသယ်ယူပြီး သူတို့ စစ်တပ်ထဲ သယ်တယ်ဆိုတာ တကယ်က ပြည်သူတွေကို သတ်နေတာပဲ။ ဆေးရုံတွေမှာ ဖျာကြမ်းတွေ ခင်းပေးထားတယ်။ ကြက်ဥတလုံးလောက်ပဲ ကျွေးတယ်။ တချို့လူနာတွေ အောက်စီဂျင်ကို ဆေးရုံအပြင်ဘက် ကိုယ့်ဘာသာ အဝတ်ကလေးခင်းပြီး အသက်ရှင်လေနိုး ရောဂါနဲ့သာမက ဒုက္ခနဲ့ နပန်းလုံး တိုက်ပွဲဝင်နေရတယ်။ ဒါတွေက တကယ်ဖြစ်နေတာ။ ဓာတ်ပုံအထောက်အထားတွေ လူထုထဲမှာ ပြန့်နေပြီ။ ဒီတော့ ဒါတွေကို သိတဲ့ လူထုက ဆေးရုံကို မသွားချင်တော့ဘူး။ သေရင် ကိုယ့်အိမ်မှာပဲ သေမယ်၊ ဆေးရုံသေတွင်းထဲ တကူးတက သွားပြီး… Read More »