မျက်မှောက် တော်လှန်ရေးမှာ အဓိက အခရာအကျဆုံး အချက်ဟာညီညွတ်ရေးပဲ
ရဲဘော် ဖိုးသံချောင်း
ဗမာပြည်စစ်အုပ်စုရဲ့ စတုတ္ထမျိုးဆက်ဖြစ်ကြတဲ့ ဗိုလ်မင်းအောင်လှိုင်တို့ရဲ့ စစ်ကောင်စီဟာ စစ်အုပ်စုရဲ့ အစဉ်အလာလုပ်ဟန်အတိုင်း အာဏာသိမ်းခဲ့တာ ၂နှစ်ပြည့်တဲ့အခါ နိုင်ငံရေးမီးရှူးမီးပန်းတွေ ဘယ်လိုများ ဖောက်ကြလိမ့်မလဲ၊ ဘယ်လိုများ အသားယူ လက်မထောင်ပြနေကြမလဲလို့ စောင့်ကြည့်နေကြသူတွေ အားလုံးကို စစ်ကောင်စီက မထင်မှတ်စရာ လုပ်ရပ်တွေ လုပ်ပြလိုက်ပါတယ်။ အဲဒါကတော့ တနိုင်ငံလုံးက အမှိုက်ပုံးထဲကို စွန့်ပစ်ခဲ့ကြတဲ့ ၂၀၀၈ခုနှစ် ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေထဲက စာပိုဒ်တွေကို အမြီးအမောက်မတည့် ကိုးကားပြီး အာဏာထပ်သိမ်းလိုက်တာပါပဲ။
သင်းတို့တတွေ ဒီတလောမှာ ရွေးကောက်ပွဲစကားကို တဖောင်ဖောင်ပြောနေရာကနေ ပါတီတွေပြန်မှတ်ပုံတင်ဖို့ စည်းကမ်းဥပဒေသစ်တွေ၊ ဝန်ကြီးချုပ်မင်းအောင်လှိုင်ခေါင်းဆောင်တဲ့ ဝန်ကြီးအဖွဲ့စာရင်းဆိုတာတွေကို ကြေညာပြီး မာရှယ်လော-စတာတွေ ကိုထုတ်ပြန်လိုက်ပါတယ်။ ဒါဟာလည်း လူလည်လုပ်တဲ့နည်းနဲ့ အရပ်သားပြည်သူလူထုလက်မှာ ကျန်ကောင်းလို့ကျန်တဲ့ တရားဥပဒေဆိုင်ရာ လုပ်ပိုင်ခွင့်တွေကို စစ်တပ်ကသိမ်းလိုက်တာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလုပ်ရပ်တွေကိုသုံးသပ်လိုက်ရင် သမိုင်းမှာ အုပ်စိုးသူတွေဘက်ကချည်း လူထုအပေါ် ထိုးစစ်ကိုစတင်တယ်ဆိုတာ ထင်ရှားနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူထုဘက်က ရဲရဲရင့်ရင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဇွဲရှိရှိနဲ့ ခုခံတာတွေ ရှိလာတဲ့အခါ၊ သင်းတို့တတွေ ရွေးကောက်ပွဲကျင်းပမယ်လို့ ကြေညာ ထားတဲ့ကြားကနေ၊ သူတို့စစ်ကောင်စီရဲ့သက်တမ်းကို ၆ လတိုးတာ၊ ဘယ်ပြည်သူ့ကိုယ်စားလှယ်ရဲ့ ထောက်ခံမှုမှမပါဘဲ ဝန်ကြီးအဖွဲ့ဖွဲ့စည်းတာ၊ တပြည်လုံး နေရာအနှံ့မှာ မာရှယ်လောတွေ တခုပြီးတခု၊ ထုတ်ပြန်တာ စတာတွေကိုကြည့်ရင် သူတို့တတွေ စိတ်ချောက်ချားနေတယ် ဆိုတာကို ဖော်ပြတာလို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။
တိုင်းနယ်ပြည်နယ် ၈ ခုရှိ မြို့နယ် ၃၇ မြို့နယ်မှာ စစ်အုပ်ချုပ်ရေးကြေညာတယ်။ ကာလုံအစည်းအဝေး ဆိုတာမှာ မင်းအောင်လှိုင်က – မြို့နယ် ၃၃၀ အနက် ၁၀၀% တည်ငြိမ်အေးချမ်းတဲ့ မြို့ နယ် ၁၉၈ မြို့နယ် (ဒါကအဖြူရောင်ဒေသပဲ)၊ လုံခြုံရေးအလေးထား ဆောင်ရွက်ရမယ့်မြို့နယ် ၆၇ မြို့နယ် (ဒါကအညိုရောင်ဒေသပါပဲ)၊ ထိထိရောက်ရောက် ဆောင်ရွက်ရမယ့်မြို့နယ် ၆၅ မြို့နယ် (အနက်ရောင်/ အနီရောင် ဒေသ) လို့ဝန်ခံစကား ပြောသွားပါတယ်။ သူတို့ဟာ ခုဆီထမင်း-ခုစာကလေးကျော် ဆိုသလို ရွေးကောက်ပွဲလုပ်မယ်ပြောလိုက်၊ ချက်ချင်းပဲ မတည်ငြိမ် မအေးချမ်းသေးလို့ ရွေးကေက်ပွဲရွှေ့ဆိုင်း မာရှယ်လောထုတ်လာပြန်တယ်။ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေတာ ပေါ်လွင်တယ်။
သူတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ ပုစွန်ဦးနှောက်ထဲက ထွက်နိုင်သမျှသော အကောက်ဉာဏ်တွေကို ထုတ်သုံးနေပါတယ်။ ၂၀၀၈ ခုနှစ် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကို သူတို့လိုသလိုအနက်ဖွင့်၊ အသုံးချနေတာလည်း သတိထားမိပါတယ်။ တကယ်ကတော့ အခုလို နိုင်ငံရေးပါတီများ မှတ်ပုံတင်ခြင်းဥပဒေ၊ မာရှယ်လော စတာတွေကို ဆက်တိုက်ထုတ်ပြန်တာတွေဟာ စစ်ကောင်စီဘက်က ခံစစ်စစ်ကြောင်းကိုရွေးလိုက်တာကို ဖော်ပြနေတာသာဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့အားကောင်းလို့၊ အပေါ်စီးရောက်နေလို့ ထိုးစစ်ဆင်နေတာလို့ မကြည့်မြင်သင့်ပါဘူး။
မအလတို့ဟာ ပိုကြမ်းဖို့၊ ပိုရက်စက်ဖို့၊ ပိုအပြတ်လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်စီစဉ်တာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကိုကြည့်ပြီး သင်းတို့အားကြီးလိုက်တာ၊ ကြောက်စရာပဲလို့ ယူမှတ်လို့မရဘူး။ သူတို့ဒီခြေလှမ်းတွေ လှမ်းလာတာဟာ အားကြီးတာကို ဖော်ပြတာမဟုတ်ပဲ အားငယ်တာ၊ သိမ်ငယ်စိတ်ဝင်တာကို ဖော်ပြတာ။ နောက်ပြီး သူတို့ဘက်က ခံစစ်ကြောင်းအသစ် ယူလိုက်တာသာဖြစ်တယ်။ ပြည်သူတွေပိုအုံကြွလာရင်၊ ပြည်သူ့တော်လှန်ရေးတွေ ပိုအရှိန်ကောင်းလာရင် ဘယ်လိုရင်ဆိုင်မလဲ ဆိုတာအတွက် ပြင်ဆင်တာသာဖြစ်တယ်။ ဒီလိုဆိုလို့ သူတို့ဘက်က စစ်ရေးအရထိုးစစ်တွေ၊ လက်ဦးအောင်ချိုးနှိမ်တာတွေ မလုပ်တော့ဘူးလို့မဆိုလိုပါဘူး။ အဲဒါတွေ အရမ်းလျှောက်လုပ်လို့ သူ့တပ်သားတွေ၊ ဝန်ထမ်းတွေက အာခံမှာကိုလည်း စိုးရိမ်ရသေး တယ်မဟုတ်လား။ သူ့တပ်က စိတ်ပိုင်းရုပ်ပိုင်း ပျက်လိုက်လာနေပါပြီ၊ တပ်ပျက်မှာဗိုလ်လုပ်နေတဲ့ အာဏာရူးမအလလည်း ကမူးရှူးထိုးဖြစ်လာပြီ။
စစ်အုပ်စုစိုးရိမ်တာက ပြည်သူတွေ၊ (လက်ဝဲ-လက်ယာမခွဲ) နိုင်ငံရေးအင်အားစုတွေ၊ လက်နက်ကိုင်ပုန်ကန်သူတွေ သွေးစည်းမိသွားကြမှာကို စိုးရိမ်တာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း သူတို့ရဲ့အတိုက်အခံတွေကို သွေးခွဲဖို့ နည်းမျိုးပေါင်းစုံ ကြံဆနေတယ်ဆိုတာကို အတိုက်အခံ အင်အားစုတွေဘက်က တရက်မလပ် သတိပြုနေသင့်ပါတယ်။ သူတို့တတွေ ခံစစ်ရောက်သွားပြီဆိုလို့ သူတို့ကိုလျှော့တွက်ဖို့ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ထောင့်မှာပိတ်ပိနေတဲ့ကောင် ရမ်းသမ်းကိုက်တတ်တယ် ဆိုတာလို စကစစစ်တပ်က ရှက်ရမ်းရမ်းနိုင်တယ် ကြောက်ရမ်းရမ်းနိုင်တယ် ဆိုတာကို သတိပြုကြရပါမယ်။
တော်လှန်ရေးအင်အားစုတွေ အဖို့တော့ အခိုင်မာဆုံးနဲ့ တန်ဖိုးအကြီးဆုံး အရင်းအနှီးဟာ ပြည်သူလူထု(ထောက်ခံမှု)ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုအရင်းအနှီးကို ပြည်ပဘယ်နိုင်ငံကမှ မပေးနိုင်သလို၊ ဘယ်သူခိုးဓားပြကမှလည်း ကိုယ်နဲ့ကင်းကွာအောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ ဒီအရင်းအနှီးကိုရှိထားသူဟာ ဘာကိုမဆိုဝယ်နိုင် ရနိုင်ပြီး၊ ဒီအရင်းအနှီးမရှိလို့ကတော့ သူတောင်းစားထက်တောင်မွဲသေး မျက်နှာငယ်ပါသေးတယ်။ အခုအခါမှာ တော်လှန်ရေးသမားတွေရှိလို့ဆိုပြီး မအလတပ်တွေက ရွာတွေကိုလက်နက်ကြီးတွေနဲ့ ထုနေတာ၊ လုယက်သတ်ဖြတ်မီးရှို့ လုပ်နေတာတွေဟာ ဒီတော်လှန်ရေးအင်အားစုတွေကို တန်ဖိုးအကြီးဆုံး အရင်းအနှီးဖြစ်တဲ့ ပြည်သူလူထုနဲ့ ခွဲဖို့ပဲဖြစ်ပါတယ်။
တော်လှန်ရေးအင်အားစုများအဖို့ တန်ဖိုးအကြီးဆုံး အရင်းအနှီးဟာ ပြည်သူလူထုလို့ဆိုနိုင်သလို အခရာ-အချက်အချာ အကျဆုံး နည်းနာဟာ သွေးစည်းညီညွတ်ရေးလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ စစ်အာဏာရှင် စနစ်ကို တိုက်တယ်ဆိုရာမှာ မအလတယောက် ပြုတ်သွားရေးသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ ဗမာပြည်မှာ စစ်အုပ်စုရယ်လို့ မတည်ရှိနိုင်တော့အောင်၊ ရာစုနှစ်ဝက်ကျော် သက်တမ်းရှိခဲ့တဲ့ စစ်အာဏာရှင် စနစ်ကြီးအပြီးတိုင် အမြစ်ဖြိုလှဲရေးဖြစ်ပါတယ်။ တာဝန်က အလွန်ကြီးမားလေသမို့ ကိုယ့်ဘက်က စိတ်ဓာတ်မြဲခိုင်၊ ဇွဲနပဲ ရှိဖို့လိုသလို ညီညွတ်ရေးရဲ့ အခရာကျမှုကိုလည်း သဘောပေါက် နားလည်ကြရပါမယ်။ ဒီစစ်အုပ်စုနဲ့ စစ်အာဏာရှင်စနစ်ဆိုတာတွေကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင်လုပ်ဖို့ဆိုရင် စစ်အုပ်စုနဲ့စစ်အာဏာရှင်စနစ်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ဆန္ဒတူညီတဲ့ ဗမာပြည်သားအားလုံး (အဖိနှိပ်ခံ လူမျိုးပေါင်းစုံ ပြည်သူတရပ်လုံး) လက်တွဲညီညွတ်ကြဖို့ဟာ အဓိကအခရာကျပါတယ်။ ကိုယ့်ဘက်ရဲ့ ဒီအင်အားတွေကို စစ်အုပ်စုအနေနဲ့ ဘယ်လိုမှတိုက်လို့ မနိုင်သလို သူတို့ရဲ့တည်ရှိနိုင်စွမ်း ကျဆင်းသထက်ကျဆင်းလာတယ် ဆိုတာကိုလည်း သတိပြုမိပါတယ်။ ဒါကြောင့်သူတို့စစ်ကောင်စီဟာ သူတို့စစ်အုပ်စု(စစ်ခရိုနီ လက်ဟောင်းလက်သစ်တွေအပါ) မှအပ ကျန်တဲ့ လူမျိုးအသီးသီး၊ အလွှာအသီးသီးက သူတို့ကိုဆန့်ကျင်နေတဲ့ ဒီမိုကရေစီအင်အားစုတွေကို ချေမှုန်းနိုင်သမျှချေမှုန်း၊ ဖြိုခွဲနိုင်သမျှဖြိုခွဲတဲ့ အလုပ်တွေ စလုပ်နေပါပြီ။
