“အခုတေလာ အေျပာမ်ားေနၾကတဲ့ ဂို႐ွယ္စစ္တမ္းဆိုတာ တကယ္႐ွိသလား” ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ၁၉၉၂ ခုႏွစ္၊ ႏို၀င္ဘာလထုတ္ ျပည္သူ႔အာဏာဂ်ာနယ္ အမွတ္ (၁၁) မွ ေဆာင္းပါးကို ျပန္လည္ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။ ဂိုရွယ္စစ္တမ္းဆိုသည္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ျပန္လည္ရွင္းလင္းတင္ျပခ်က္ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံ၊ ဟင္းဘတ္ၿမိဳ႕တြင္ သိမ္းဆည္းထားေသာ သုေတသနအခ်က္အလက္ ဖိုင္တြဲမ်ားအထဲတြင္ “ဗမာျပည္ရွိ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒႏွင့္ပတ္သက္ေသာ စာရြက္စာတမ္းမ်ား ၁၉၄၅ – ၁၉၇၇ ခုႏွစ္” ဟူသည့္ ဖိုင္တြဲတတြဲ ရွိသည္။ ယင္းဖိုင္တြဲ၏ စာမ်က္ႏွာ ၈၃ တြင္ “ဗမာျပည္ မ်က္ေမွာက္ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ လုပ္ငန္းတာဝန္မ်ား”…

ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံ၊ ဒါမွမဟုတ္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတခုမွာ ဒီမိုကေရစီဘယ္ေလာက္ ခံစားခြင့္႐ွိရမယ္ဆိုတာကို ဘယ္သူက ျပ႒ာန္းသလဲ။ ဘယ္သူက ဆံုးျဖတ္တာလဲ။ ျပည္သူေတြဟာ ကိုယ္နဲ႔တန္တဲ့အစိုးရ၊ ကိုယ္နဲ႔တန္တဲ့စနစ္သာ ရၾကတယ္ဆိုတဲ့ ျပည္ပက ေျပာဆိုတာေတြကို ဗမာျပည္ ႏိုင္ငံေရးထဲ ဆြဲယူလာလို႔ ေျပာၾကဆိုၾကတာေတြ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့လည္း “လူေတြဟာ ကိုယ္နဲ႔တန္တဲ့ ဒီမုိကေရစီပဲရတယ္” လို႔ ေျပာၾကျပန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျပည္သူလူထုကို ဒီမိုကေရစီကို နားလည္ေအာင္၊ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ထိုက္တန္ေအာင္ ေနတတ္ဖို႔ သင္ေပးရတယ္လို႔လည္း ေျပာသူက ေျပာပါတယ္။ ဒီလိုေအာက္တန္းက်တဲ့၊ တာ၀န္မဲ့တဲ့ စကားမ်ိဳးကို အထူးေခ်ပေနစရာမလိုေပမယ့္…

သဲကုန္း လယ္သမား သပိတ္စခန္း အၾကမ္းဖက္ ၿဖဳိခြဲခံလုိက္ရျပန္ၿပီ။ မအူပင္ မလက္တုိေက်းရြာအုပ္စုတြင္ လယ္သူမအမ်ဳိးသမီးမ်ားကုိ ေသြးထြက္သံယုိ ရုိက္ႏွက္ႏွိမ္နင္းမႈ၊ လက္ပံေတာင္းတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပေနၾကေသာ သံဃာေတာ္မ်ားအား မီးေလာင္ဗုံးျဖင့္ ရက္စက္စြာ ပစ္ခတ္ႏွိမ္နင္းမႈ၊ သဃၤန္းကြ်န္း- မိေက်ာင္းကန္မွာ လက္မရြံ႕ရွပ္နက္တပ္သားမ်ားျဖင့္ အၾကမ္းဖက္ ရုိက္ႏွက္ဖယ္ရွားမႈ၊ မုိးထိမုိးမိ အလုပ္သမား ဆႏၵျပပြဲကုိ နည္းမ်ဳိးစုံသုံးၿပီး ဖယ္ရွားမႈ၊ သမီးကေလးေက်းရြာ ျပည္သူ႕အုိးအိမ္အား စစ္တပ္မွ မီးရႈိ႕ဖ်က္ဆီးျခင္း၊ ဘူဒုိဇာႏွင့္ ျဖဳိလွဲျခင္း စေသာ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား။ ယခု သဲကုန္း လယ္သမားသပိတ္စခန္းအား အၾကမ္းဖက္မႈ စသည္တုိ႕ကုိ…

ဖဆပလ အစုိးရလက္ထက္ကေန ယေန႕ ဦးသိန္းစိန္စစ္အစုိးရအထိ ေဖာက္ျပန္ေရးအစုိးရအဆက္ဆက္ဟာ ျပည္သူ႕လႈပ္ရွားမႈ ႀကီးထြားလာမွာကုိ ေၾကာက္ရြံ႕တဲ့အခါတုိင္း ဒီလႈပ္ရွားမႈေတြကုိ ကြန္ျမဴနစ္တံဆိပ္ ကပ္ေပးေလ့ရွိၾကတယ္။ အုပ္စုိးသူ အဆက္ဆက္ အရုိးစြဲလာတဲ့ ဒီအက်င့္ေဟာင္းကုိ ဦးသိန္းစိန္အစုိးရကလည္း ေဖာ္ျပေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ လက္ပံေတာင္းေတာင္ လႈပ္ရွားမႈကုိ ဦးေအာင္ေသာင္းက ကြန္ျမဴနစ္တံဆိပ္ ကပ္ေပးလုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အေတာ္ေလး ပြဲဆူသြားခဲ့တယ္။ ဒါကုိ မမွတ္ေသးဘဲ ေျပာလာျပန္ၿပီ ေနာက္တေယာက္။ ဒီတခါ ေျပာလာတဲ့သူက ကာခ်ဳပ္ ဗုိလ္မင္းေအာင္လႈိင္ပါ။ သိပ္မၾကာေသးတဲ့အခ်ိန္က စစ္သင္တန္းဆင္းပြဲတခုမွာ ေျပာခဲ့တယ္။ ကာခ်ဳပ္ဆုိတဲ့အတုိင္း ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ အတြင္းေလာက္…

တေလာဆီတုန္းက အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ဦးခင္ေအာင္ျမင့္က တိုင္းျပည္မွာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရေသးသမွ် ဒီမိုကေရစီမရႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ့အဓိပၸာယ္မ်ိဳး ေျပာသြားပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေအာင္လိႈင္ရဲ႕မိန္႔ခြန္းဆိုတာမွာလည္း“ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရလို႔႐ွိရင္ ဒီမိုကေရစီကို ဘယ္လိုမွ သြားလို႔ရမွာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုယူတာ ျဖစ္တယ္”လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ တိုင္းျပည္တျပည္မွာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးမ႐ွိရင္ ဒီမိုကေရစီမထြန္းကားဘူး၊ တိုင္းျပည္မွာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး မ႐ွိရင္ စီးပြားေရးမတိုးတက္ဘူး၊ တိုင္းျပည္မွာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးမ႐ွိရင္ အမ်ိဳးသားစည္းလံုးညီၫြတ္ေရးမ႐ွိႏိုင္ဘူး။ အဲဒီလိုစဥ္ၿပီး ေျပာလိုက္ရင္ ဟုတ္ေနသလိုလိုပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ေနလို႔ ဒီမိုကေရစီမ႐ွိတာလား၊ ဒီမိုကေရစီ မ႐ွိလို႔ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္တာလား။ ေသခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္သင့္ပါတယ္။ ဒီစစ္နဲ႔ဒီမိုကေရစီျပႆနာဟာ ၾကက္ဥနဲ႔ၾကက္မ ျပႆနာလို…

ရႈပ္ေနတာေတြကုိ ရွင္းေအာင္ ခြဲၿပီး ၾကည့္ရမွာပါ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစကားေျပာေနခ်ိန္ စစ္ပြဲေတြ တျခိမ္းျခိမ္း။ ေသနတ္ အေျမာက္သံေတြ တအုန္းအုန္း။ ေျမလုထားသူေတြက စစ္အာဏာပုိင္ေတြ၊ သူတုိ႕အဆြယ္အပြားေတြခ်ည္း။ ဘယ္ေျမကိစၥကုိမွ် အလြယ္တကူ ေလွ်ာ့ေပးတာ လုိက္ေလ်ာတာ မရွိ။ ေျမႀကီးဆုိရင္ လက္ထဲ ဆုပ္မိရင္ ဖုန္မႈန္႔ေလး တမႈန္ကအစ ျပန္မစြန္႕ႏုိင္တဲ့ သူေတြ။ အာဏာစြန္႕ဖုိ႕ဆုိရင္ ေ၀လာေ၀း။ သူတုိ႕ကုိယ္တုိင္ လုယက္ေနတဲ့ ကိစၥကုိ ေျပာမေနနဲ႕ မုိးထိမုိးမိမွာ လုပ္ငန္းပုိင္ရွင္နဲ႕ အလုပ္သမားေတြကိစၥမွာ လုပ္ငန္းပုိင္ရွင္နဲ႕ အာဏာပုိင္ေတြ ပူးေပါင္းၿပီး အတိဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ အလုပ္သမားမိသားစုေတြကုိ မညွာတာ…