စစ္နဲ႔ဒီမိုကေရစီ

By | February 7, 2014

တေလာဆီတုန္းက အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ဦးခင္ေအာင္ျမင့္က တိုင္းျပည္မွာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရေသးသမွ် ဒီမိုကေရစီမရႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ့အဓိပၸာယ္မ်ိဳး ေျပာသြားပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေအာင္လိႈင္ရဲ႕မိန္႔ခြန္းဆိုတာမွာလည္း“ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရလို႔႐ွိရင္ ဒီမိုကေရစီကို ဘယ္လိုမွ သြားလို႔ရမွာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုယူတာ ျဖစ္တယ္”လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။

တိုင္းျပည္တျပည္မွာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးမ႐ွိရင္ ဒီမိုကေရစီမထြန္းကားဘူး၊ တိုင္းျပည္မွာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး မ႐ွိရင္ စီးပြားေရးမတိုးတက္ဘူး၊ တိုင္းျပည္မွာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးမ႐ွိရင္ အမ်ိဳးသားစည္းလံုးညီၫြတ္ေရးမ႐ွိႏိုင္ဘူး။ အဲဒီလိုစဥ္ၿပီး ေျပာလိုက္ရင္ ဟုတ္ေနသလိုလိုပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ေနလို႔ ဒီမိုကေရစီမ႐ွိတာလား၊ ဒီမိုကေရစီ မ႐ွိလို႔ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္တာလား။ ေသခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္သင့္ပါတယ္။ ဒီစစ္နဲ႔ဒီမိုကေရစီျပႆနာဟာ ၾကက္ဥနဲ႔ၾကက္မ ျပႆနာလို ဘယ္ဟာက အရင္လဲဆိုတာ ႐ွင္းမရတဲ့ျပႆနာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။

ဗမာျပည္ ကိုလိုနီဘ၀ကို ျပန္စဥ္းစားပါ။ အဲဒီတုန္းက ဗမာျပည္မွာ ျပည္တြင္းစစ္မ႐ွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဗမာႏိုင္ငံသားေတြဟာ ဒီမိုကေရစီကို အဂၤလိပ္က သဒၵါသေလာက္ပဲ ခံစားရပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ကစၿပီး ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးေတြရဲ႕ကိစၥကို ျပန္ၾကည့္ပါ။ အာဏာရေနတဲ့ အုပ္စိုးသူေတြက ပါတီရပ္တည္ခြင့္မေပးဘဲ လူေတြကို ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ဖို႔လုပ္လို႔၊ တနည္းအားျဖင့္ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အနိမ့္ဆံုးအခြင့္အေရးကိုေတာင္ မေပးလို႔ ေပၚေပါက္ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္၊ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ လူတိုင္းသိပါတယ္။ ဆရာစံတို႔ သူပုန္ထၾကတာဟာ ဒီမိုကေရစီ မရလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာစံတို႔သူပုန္ထလို႔ အဂၤလိပ္က ဒီမိုကေရစီမေပးတာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဒီေန႔အခါမွာလည္း ဆရာစံတို႔ေခတ္ကလိုပဲ ေျမေတြအလုခံေနရလို႔ ေက်းလက္ေနလူေတြေတြ ေခါင္းတရမ္းရမ္း- ဓားတစမ္းစမ္း ျဖစ္ေနၾကတာကို ျပန္စဥ္းစားေစခ်င္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္ေနလို႔၊ စစ္တိုက္ေနတဲ့ေနရာေတြမွာ စစ္တိုက္ေနတုန္း ဒီမိုကေရစီကို ကန္႔သတ္ထားတယ္ဆိုရင္ တစံုတရာနားလည္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုဒီတိုင္းျပည္မွာ ျဖစ္ေနတာက စစ္ျဖစ္တဲ့ေနရာနဲ႔ မိုင္ေပါင္းရာေထာင္ေ၀းတဲ့ ေနရာေတြမွာ ေျမလုခံရလို႔ ဆႏၵျပသူကို ဖမ္းတယ္၊ သတင္းမွန္ေရးလို႔ အယ္ဒီတာအဖြဲ႕၀င္ေတြကို ဖမ္းတယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြပါ။ ကခ်င္ျပည္နယ္ထဲမွာ စစ္တိုက္တာနဲ႔ ရန္ကုန္တိုင္းထဲမွာ ေျမလုတာ ဘာဆိုင္သလဲ။ ေညာင္ဦးကမ္းပါးၿပိဳလို႔ စမၸါနဂိုကႏြား ေပါင္က်ိဳးတယ္ဆိုတဲ့အတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္။

အရပ္၀တ္စစ္အစိုးရ တာ၀န္႐ွိသူေတြက ဒီလိုျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးမ႐ွိလို႔ ဒီမိုကေရစီမ႐ွိဘဲ ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ဆိုတာမွာ ဒီေန႔ဒီမိုကေရစီေခါင္းပါးေနတာအတြက္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေနသူေတြမွာလည္း တာ၀န္႐ွိတယ္လို႔ ေသေဖာ္ညွိတဲ့သေဘာလည္း ပါပါတယ္။

ဒီကေနတဆင့္ ဆက္ေတြးလိုက္ရင္ ဒီေန႔ဒီတိုင္းျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီမ႐ွိတာ သဘာ၀က်တယ္၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးမွ မရေသးဘဲကိုးဆိုတာ ျဖစ္လာပါမယ္။

အခုလို ျပည္တြင္းစစ္ကို လက္ၫိႈးထိုးျပၿပီး စစ္တပ္က လုပ္ခ်င္တိုင္း လုပ္လို႔ရေနတယ္၊ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရးေတြကို ပိတ္ပင္ဖို႔အေၾကာင္းျပစရာ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုရင္ ဗမာျပည္မွာ စစ္အုပ္စုအဆက္ဆက္က ဘာေၾကာင့္ျပည္တြင္းစစ္ကိုဖန္တီး၊ ျပည္တြင္းစစ္ကို ထိန္းသိမ္းထား၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အေကာင္အထည္မေပၚေအာင္ လုပ္ေနတယ္ဆိုတာ ႐ွင္းသြားပါတယ္။

ဗိုလ္မင္းေအာင္လိႈင္နဲ႔ ဦးခင္ေအာင္ျမင့္တို႔ေျပာတဲ့ တရားအရဆိုရင္ ကေလာ့ဇ္၀စ္ေျပာတဲ့ “စစ္ဆိုတာႏိုင္ငံေရးကို ပံုစံတမ်ိဳးနဲ႔ ဆက္လုပ္တာ ျဖစ္တယ္”ဆိုတဲ့ စကားကိုေတာင္ “ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ စစ္ကိုပံုစံတမ်ိဳးနဲ႔ ဆက္လုပ္တာ ျဖစ္တယ္” လို႔ ျပင္ရမလို ျဖစ္ေနပါတယ္။

Leave a Reply

Your email address will not be published.